Klub Podróżnika

Francja to podobno miasto zakochanych i każdy kto chce w sposób romantyczny oświadczyć się swojej życiowej wybrance powinien zabrać ją właśnie do tego miejsca. Owszem coś w tym jest – ale jednak bardziej pasuje nam pogląd iż Francja to miasto zabytków. Nie myślimy tutaj już o samym Paryżu bowiem jest to wysypisko atrakcji turystycznych – jeśli można to tak nazwać ale również o wszystkich małych miejscowościach, o których istnieniu nikt nie wie. Jest tam wiele pięknych zabytków typu kościółki, pałacyki, zamki – dla tamtejszych ludzi jest to naturalne ale dla nas są to najpiękniejsze dzieła sztuki, które naprawdę zasługują na to żeby o nich mówić. Również tym razem nie będziemy mówić jednak o tych niewielkich wioskach ale o centrum Francji czyli o Paryżu i stojącej tam niemal w samym centrum miasta wieży Eiffla. Jesteśmy bardzo ciekawi czy kiedyś, kiedy była ona stawiana ktoś pomyślał, że będzie to zabytek, który zobaczyć będą chcieli niemal wszyscy na całym świecie bo niewątpliwie tak jest. Metalowa konstrukcja jest ogromna i jeśli się jej dobrze przyjrzeć to nie tylko całość stanowi atrakcję ale również poszczególne jej elementy – kute zdobienia wygięte w specjalne łuczki czy też inne wzory to z pewnością lata ciężkiej pracy dużej liczby osób. Wstęp na więżę możliwy jest od wczesnych godzin porannych – najprawdopodobniej od godziny ósmej rano ale to również zmienia się w zależności od roku i miesiąca. Od samych godzin porannych stoi też wielka kolejka i naprawdę trzeba mieć szczęście aby czekać krócej niż co najmniej pół godziny. Oczywiście istnieją dwie opcje – możemy wyjść jedynie na drugie piętro wtedy zapłacimy mniejszą kwotę – jest to trzy euro. Możemy jednak dostać się na sam szczyt – wtedy też mamy dwie możliwości albo wyjeżdżamy kolejką na sam szczyt od początku i jest to droższa inwestycja albo na nogach wychodzimy na drugi poziom a tam czekamy na kolejkę i dopiero wyjeżdżamy na szczyt. Zdecydowanie bardziej polecamy tą drugą opcję chociażby z tego względu, że możemy zatrzymać się na drugim poziomie i już tam porobić pamiątkowe zdjęcia a dodatkowo wychodząc zauważymy zakamuflowane gdzieś w żelaznej konstrukcji sylwetki ludzi, którzy wyglądają niczym prawdziwi. To zwiedzanie otwarte jest dla turystów wyłącznie do godziny dwudziestej ze względu na to, że później robi się ciemno i mogłoby dojść do niebezpiecznych wypadków gdyby ktoś schodził po schodach w ciemności – dlatego lepiej nie ryzykować. Polecamy natomiast aby zająć odpowiednie miejsce na Polach Elizejskich i przyglądnąć się wieży kiedy już zostanie ona oświetlona – jest to naprawdę cudowny widok. Dodatkowo o północy włączane jest migające oświetlenie, które czyni ją jeszcze ciekawszą. Coraz popularniejsze stają się również zdjęcia nowożeńców pod taką wieżą. Niejednokrotnie o północy można spotkać pannę młodą w sukni ślubnej stojącą na tle mrugającej wieży Eiffla. Co by nie mówić jest to znak rozpoznawczy Paryża i kiedy mówimy o tym zabytku to każdy wie o co chodzi – każdy też wraca z wycieczki po Paryżu z malutkimi wieżyczkami, które później rozdaje rodzinie i znajomym – to też jeden z odwiecznych symboli.

Wiadomo, że w naszym kraju mamy bardzo dużo różnego rodzaju zabytków architektonicznych jak i przyrodniczych, które mają bogatą historię i są warte obejrzenia ale całkiem oddzielną kategorię stanowią tu jeszcze inne zabytki a mianowicie religijne. Trzeba przyznać, że jest ich dosyć sporo w całej Polsce i są tak sprytnie rozłożone, że niemal każde województwo ma taki przynajmniej jeden swój zabytek. My jednak przedstawimy Wam najciekawsze i chyba jedne z najpiękniejszych. Na samym początku przenosimy się na Wigry gdzie czeka na nas Klasztor Kamedułów. Miejsce to jest niezwykłe z tego względu, że klasztor ten ze wszystkich stron otoczony jest jeziorami. Zakonnicy tam mieszkający uznawaniu są za pustelników i raczej niechętnie przyjmują gości w swoje progi dlatego nie mamy co liczyć na zwiedzenie tego miejsca ale warte są widoki jak się tam roztaczają a szczególnie cała wyspa klasztorna o poranku gdzie słońce wynurza się zza klasztoru a dookoła snują się gęste mgły – widok na pewno niespotykany co dzień i piękny. Kolejnym miejscem gdzie mieści się budek sakralny warty obejrzenia jest z całą pewnością Wyszyna. Co prawda jest to niewielki, wiejski kościółek ale jego specyficzny klimat sprawia, że jest w nim coś niezwykłego. Kościółek jest bardzo mały i przypomina nieco kopułę wykonaną z drewna. W środku natomiast możemy zobaczyć niespotykane ozdoby na ścianach i suficie – sam ołtarz jest również w dosyć oryginalnym stylu – takich miejsc nie spotyka się już dzisiaj. Wszystkie wspomniane elementy wykonane są z drewna co jest dosyć dziwne jak dla tego terenu Polski bowiem drewniane rzeźby kojarzone są głownie z kościołami góralskimi. Niestety nie mamy zbyt wielu informacji na temat tego miejsca- pewnie dlatego iż nie jest to jakaś bardzo znana budowla. Swoją wędrówkę możemy zakończyć na przykład na jednym z bardziej znanych sanktuariów na całym świecie – mamy na myśli Licheń. Co ciekawe jest to bardzo młode sanktuarium ponieważ jego budowa rozpoczęła się jakieś piętnaście czy szesnaście lat temu i nadal trwa- cały czas prowadzone są jakieś prace czy to dobudowujące czy też wykończeniowe tak aby wszystko było nieskazitelne po skończeniu. Widząc jednak bazylikę już z daleka można się zachwycić bowiem jest ona naprawdę potężna. Nam przypomina ona nieco układ watykański – poboczne półokrągłe okna, wielka kopuła – wszystko w odcieniach bieli, beżu i złotego. Oprócz samej bazyliki obok niej znajduje się również podobna stylistycznie wieża, która jednak jest nieco wyższa niż sama bazylika – nie ma w niej też takich półokrągłych kształtów – nie licząc okiem, reszta jest bardziej prostokątna czy jak kto woli kwadratowa. Na bocznych terenach obok sanktuarium maryjnego znajdują się również ogródki gdzie każdy pielgrzym może w spokoju udać się na rozważanie. Trzeba przyznać, że oprócz Częstochowy jest to ostatnimi laty najbardziej odwiedzane miejsce przez pielgrzymów, którzy przynoszą tutaj wszystkie swoje prośby – nie przeszkadza to jednak również i architektom, którzy czerpią inspirację z takich rozwiązań budowlanych jakie tutaj zostały zastosowane.

Słyszeliście kiedyś o Antoninie i zabytkach znajdujących się tam? Zapewne jeżeli interesujecie się myślistwem to nie jest Wam obca ta nazwa. Jednak dla osób niezorientowanych nakreślimy, że znajduje się specjalny pałac myśliwski powstały w początkowych latach wieku dziewiętnastego. Wszystko to za sprawą Antoniego Radziwiłła, który jak wiadomo był miłośnikiem wszelkich rozrywek związanych właśnie z łowiectwem i z myślistwem. Kiedyś, jeszcze przed powstaniem tam budynku była to bardzo spokojna wioska, która nie wyróżniała się niczym specjalnym i wcale nie przyciągała tutaj turystów – może właśnie dlatego zdecydowano się aby to była siedziba takiego pałacu – wszak do polowań potrzebny jest całkowity spokój aby nie wystraszyć zwierzyny. Dzisiaj jednak to pałac przyciąga turystów bardziej niż okazja do polowania. Co jest w nim takiego ciekawego? Przede wszystkim ma on dosyć specyficzny charakter i Niewinem czy gdziekolwiek znajdziemy drugą taką samą albo chociaż podobną budowlę. Budowla ta co ciekawe jest drewniana i jedynie utrzymuje się na murowanej konstrukcji – inaczej niemożliwe byłoby zachowanie się jej przez tak długi okres czasu. Konstrukcja ta wydaje się być na pozór prostokątna ale jednak jeśli się jej dokładniej przyjrzeć to zauważymy, że środkowa część to kopuła, z której okna wychodzą na wszystkie strony świata – jak na tamte czasy było to dosyć oryginalne i specyficzne rozwiązanie jednak na pewno jest ono takie ze względu na to iż jest to budynek myśliwski. Wokół wszystkich okien w całym budynku montowane były niejako fasady ozdobne, które miały imitować niewielkie kolumienki to z kolei jak możemy się tylko domyślać miało sprawiać wrażenie, że budynek ten jest jeszcze bardziej umocniony. Na samej górze budowli znajdują się okrągłe, niewielkie okienka, w których umieszczone zostały witraże wykonane z dodatkowych ramek drewnianych. Gdzie niegdzie znajdują się zdobienia typu rzeźbione rowki czy jakieś oryginalne stylistycznie malowania – kwiaty, liście i tym podobne. Zewnętrzny wygląd budynku to jednak nie wszystko co nas zapewne zaskoczy ponieważ po wejściu do środka tego budynku już nie jedna osoba stanęła nie mogąc wypowiedzieć ani słowa. Co jest takiego wyjątkowego w środku? Kilka pięter w drewnie, specjalnie ozdobionych zdobyczami łowieckimi robi wrażenie. Na każdym piętrze pomimo tego, że utrzymany jest całościowo podobny styl to jednak znajduje się coś innego. Na samym środku natomiast stoi potężna, okrągła kolumna, która ze wszystkich stron ozdobiona jest porożami jeleni. Taki widok poruszy na pewno nawet najbardziej oswojonego ze zwierzętami myśliwego. Poza tym można powiedzieć, że Antonin nadal został spokojnym miejscem – idealnie więc nadaje się do klimatu łowieckiego – wiadomo bowiem, że ludzie interesujący się tym tematem z reguły cenią sobie spokój i komfort, który daje cisza. Jeżeli należycie do tej grupy osób – to jest to idealne miejsce odpoczynku dla Was i waszych najbliższych – nie zwlekajcie bo jednak sporo osób co roku chce tam spędzać urlop i może zabraknąć miejsca noclegowego.